Ik zat in het vliegtuig naar Costa Rica, onze nieuwe thuis, en keek naar de film over Michael Jackson. En ergens boven de oceaan dacht ik aan die Barbara die stiekem zenuwachtig in een opnamestudio stond, een liedje inzong, een kaartendek lanceerde en ondertussen ook nog een boek schreef.
Ik heb lang naar die periode gekeken alsof ik misschien een klein beetje teveel tegelijkertijd deed.
Maar ik was niet afgeleid. Ik deed niet teveel. Ik was gewoon alive.
De eerste les: je hoeft niet realistisch te dromen
Er zit een groot verschil tussen dit zou ik ooit willen en het besluit nemen dat iets onderdeel wordt van jouw werkelijkheid.
De eerste gaat over misschien, ooit, als ik later groot ben. De tweede gaat over nu. Over weten, ook al bestaat het bewijs nog niet.
Michael Jackson wilde dat zijn videoclips kleine films werden met een echte verhaallijn. Dat was nog nooit gedaan. Iedereen zei: te duur, heeft geen zin, kan niet. Hij zette het toch door. Hij wilde dat zwarte artiesten op MTV kwamen in een tijd dat dat simpelweg niet gebeurde. Zijn label zei nee. Hij zei: dit is hoe ik het voor me zie en dit is hoe het gaat gebeuren.
Hij wachtte niet op bewijs dat het kon. Hij werd zelf het bewijs.
Dat is het verschil tussen dromen en beslissen. Je moet bereid zijn om de werkelijkheid die jij voor je ziet serieus te nemen, ook al bestaat zij nog niet.
De tweede les: laat strategie niet bepalen hoe groot jouw expressie mag zijn
Ik heb jarenlang van business coaches gehoord dat ik me moest focussen. Één product, één offer, één ding totdat ik een ton verdiende. Dan mocht ik uitbreiden.
Maar ik verveelde me. Ik wilde zingen en dansen en schrijven en ceremonies begeleiden en kaartendekken maken en een liedje opnemen waar ik geen cent aan verdiende maar waar ik gewoon enorm blij van werd.
Alles wat ik doe past onder dezelfde vlag, de liefde voor Pachamama, de terugkeer naar natuurwijsheid, ceremonieel leven. Maar de vorm is niet altijd netjes in één hokje te stoppen.
Michael Jackson was niet alleen een zanger. Hij was choreograaf, filmregisseur, schrijver, producer. Zijn expressie was groter dan zijn talent. En juist dat maakte hem tot wie hij was.
Jouw expressie is jouw expressie. Jij bepaalt niet je strategie. Jouw strategie mag jou volgen.
De derde les: talent is niet hetzelfde als je potentieel volledig leven
Er zijn zoveel getalenteerde mensen. Mensen met mooie ideeën, creatieve visies, een gevoel dat ze hier iets te doen hebben. Maar tussen ik zou dit kunnen en ik ga kijken hoe ver ik hiermee kom, zit een gigantische kloof.
Het gaat niet over één keer iets doen omdat je geïnspireerd bent. Het gaat over dag na dag, maand na maand, jaar na jaar opkomen voor de visie die in jou zit. Ook op de dagen dat je je rot voelt. Ook als het niet meteen werkt. Ook als niemand er nog op zit te wachten.
Ik ben hartstikke introvert. Ik loop er gewoon bij, geen make-up, geen dure kleding. Een extraordinary life wordt niet gebouwd omdat je extraordinary bent. Het wordt gebouwd doordat je bereid bent om steeds opnieuw te handelen naar datgene waar jij diep van binnen naar verlangt.
Elke dag mindset werk. Elke dag mediteren. Elke dag verbinden met de natuur. Elke dag iets waardoor ik dichter bij die visie kom. Niet omdat ik mezelf daartoe dwing, maar omdat ik weet waarom ik hier ben.
Wat ik mezelf beloof vanuit Costa Rica
Ik ga meer dingen doen waar ik me alive van voel. Ook als daar geen direct verdienmodel tegenover staat. Misschien ga ik zangles nemen. Misschien maak ik weer een liedje. Er komt nog een kaartendek aan.
Want toen ik in dat vliegtuig zat en die film keek, dacht ik niet: wat moet ik anders doen in mijn bedrijf. Ik dacht: wanneer ben ik eigenlijk gaan geloven dat een normaal leven verstandiger is dan het extraordinary life waar ik naar verlang?
Dat is de vraag die ik jou vandaag meegeef. Ga er maar even mee zitten.
Wanneer ben jij dat gaan geloven?
Klaar om ceremonies te leren dragen vanuit wie jij werkelijk bent?
The Ceremonialist Foundation Live start op 6 oktober 2026. Een opleiding waarin je leert om je eigen ceremonies en vrouwencirkels te creëren en faciliteren, met cacao, lotus en ceremonieel werk, terwijl je tegelijkertijd een stevige basis opbouwt voor wat er gebeurt wanneer mensen zich werkelijk beginnen te openen.